هزینه‌های ویژه یا فوق‌العاده (ماده‌ی ۷) در نفقه‌ی فرزند در انتاریو چیست؟

هزینه‌های ماده‌ی ۷ هزینه‌هایی برای فرزند است که جدا از مبلغ ماهانه‌ی جدولی پرداخت می‌شود: نگهداری کودک، حق بیمه‌ی درمانی و دندان‌پزشکی، هزینه‌های درمانی بیمه‌نشده، برخی هزینه‌های مدرسه، تحصیلات دانشگاهی و برخی فعالیت‌ها. دادگاه فقط وقتی این هزینه‌ها را اضافه می‌کند که لازم و معقول باشند. والدین هزینه‌ی خالص را به نسبت درآمدشان تقسیم می‌کنند، پس از کسر سهم خود فرزند و پس از در نظر گرفتن یارانه‌ها و مزایای مالیاتی.

مبلغ ماهانه‌ی جدولی (table amount) فقط بخشی از حکم نفقه‌ی فرزند است. صفحه‌ی ما درباره‌ی نفقه‌ی فرزند در انتاریو توضیح می‌دهد که مبلغ جدولی چگونه از درآمد والد پرداخت‌کننده و تعداد فرزندان به دست می‌آید. این صفحه به بخش دوم می‌پردازد، یعنی مبلغی که «طبق ماده‌ی ۷ تعیین می‌شود» و بند (b) ماده‌ی ۳(۱) دستورالعمل‌ها آن را به مبلغ جدولی اضافه می‌کند. ماده‌ی ۷ در دستورالعمل‌های فدرال نفقه‌ی فرزند (Federal Child Support Guidelines)، که در پرونده‌ی طلاق به کار می‌رود، و در دستورالعمل‌های انتاریو برای نفقه‌ی فرزند (Ontario Child Support Guidelines)، که در دعوای مبتنی بر قانون حقوق خانواده‌ی انتاریو (Family Law Act) به کار می‌رود، همین شماره و تقریباً همین عبارت را دارد. پس قواعد زیر هم برای والدین متأهل و هم برای والدینی که ازدواج نکرده‌اند صدق می‌کند.

دعوای هزینه‌های ماده‌ی ۷ مرحله به مرحله چگونه پیش می‌رود؟

1. مشخص کردن هزینه و مبلغ آن. صورت‌حساب، رسید یا برآورد کتبی را جمع کنید؛ ماده‌ی ۷(۱) اجازه می‌دهد هزینه به‌صورت برآوردی تعیین شود.
2. مطالبه در سند درست. در پرونده‌ی تازه، این خواسته در دادخواست (application, Form 8) یا پاسخ به دادخواست (answer, Form 10) می‌آید. در پرونده‌ای که حکم دارد، در درخواست تغییر حکم (motion to change, Form 15) یا درخواست توافقی تغییر حکم. والدین می‌توانند درباره‌ی هزینه‌های ماده‌ی ۷ در توافق‌نامه‌ی کتبی جدایی هم به توافق برسند.
3. ابلاغ اطلاعات مالی. طرفی که در دعوای نفقه صورت‌وضعیت مالی ثبت می‌کند باید مدرک مبلغ هر هزینه‌ی ویژه یا فوق‌العاده را هم ابلاغ کند (بند ۳ قاعده‌ی ۱۳(۳.۱) آیین دادرسی خانواده، Family Law Rules). والدی که پول را دریافت خواهد کرد هم باید مدارک درآمد خودش را ارائه دهد، چون هزینه بر اساس درآمد تقسیم می‌شود (ماده‌ی ۲۱(۳) دستورالعمل‌ها).
4. دادگاه هر هزینه را می‌سنجد. دادگاه می‌پرسد آیا هزینه با توجه به منافع عالیه‌ی کودک لازم است، و آیا با توجه به توان مالی والدین و فرزند و الگوی خرج خانواده پیش از جدایی معقول است (ماده‌ی ۷(۱)).
5. محاسبه‌ی هزینه‌ی خالص. دادگاه باید یارانه‌ها، مزایا و کسورات یا اعتبارهای مالیاتی مربوط به آن هزینه، و هر امکان مطالبه‌ی آن‌ها را در نظر بگیرد (ماده‌ی ۷(۳)). سهم خود فرزند، اگر باشد، کسر می‌شود (ماده‌ی ۷(۲)).
6. تقسیم هزینه‌ی خالص بر اساس درآمد. اصل راهنما این است که هر یک از والدین به نسبت درآمد خود بپردازد (ماده‌ی ۷(۲)).
7. جزئیات در حکم می‌آید. حکم نفقه‌ی فرزند باید مشخصات هر هزینه‌ی ماده‌ی ۷، فرزندی که هزینه به او مربوط است، و مبلغ آن را بیان کند؛ و اگر مبلغ قابل تعیین نیست، نسبتی را که هر یک از والدین می‌پردازد (بند (e) ماده‌ی ۱۳).

دعوا در دادگاه خانواده‌ی منطقه‌ای ثبت می‌شود که پرونده به آن تعلق دارد. اگر در تورنتو زندگی می‌کنید، راهنمای ما درباره‌ی کدام دادگاه خانواده‌ی تورنتو به پرونده‌ی شما رسیدگی می‌کند توضیح می‌دهد که پرونده‌ها چگونه میان ساختمان‌های دادگاه تقسیم می‌شوند.

شش دسته‌ی هزینه کدام‌اند و هر کدام چگونه تقسیم می‌شود؟

هزینه‌ای که در هیچ‌یک از این شش بند نگنجد، هزینه‌ی ماده‌ی ۷ نیست؛ هزینه‌های معمول بزرگ کردن فرزند از همان مبلغ جدولی پرداخت می‌شود.

فرق «ویژه» با «فوق‌العاده» چیست؟

عنوان ماده‌ی ۷ «هزینه‌های ویژه یا فوق‌العاده» است، اما از شش دسته فقط دو دسته باید فوق‌العاده باشند: مدرسه و برنامه‌های ویژه در بند (d)، و فعالیت‌های فوق‌برنامه در بند (f). نگهداری کودک، حق بیمه‌ی فرزند، هزینه‌های درمانی بیمه‌نشده‌ی بیش از ۱۰۰ دلار در سال و هزینه‌های تحصیلات پس از دبیرستان لازم نیست از این آزمون بگذرند. با این حال، باید لازم و معقول باشند.

ماده‌ی ۷(۱.۱) «هزینه‌های فوق‌العاده» را برای بندهای (d) و (f) در دو مرحله تعریف می‌کند. نخست، هزینه‌ای فوق‌العاده است که از آنچه والدِ درخواست‌کننده به‌طور معقول می‌تواند بپردازد بیشتر باشد، با در نظر گرفتن درآمد آن والد و مبلغ جدولی که دریافت می‌کند. دوم، اگر آزمون نخست کاربرد نداشته باشد، دادگاه با نگاه به پنج عامل تصمیم می‌گیرد که هزینه فوق‌العاده است یا نه: مبلغ هزینه در مقایسه با درآمد والد درخواست‌کننده، به‌علاوه‌ی مبلغ جدولی؛ نوع و تعداد برنامه‌های آموزشی و فعالیت‌های فوق‌برنامه؛ نیازهای خاص و استعدادهای فرزند؛ هزینه‌ی کلی برنامه‌ها و فعالیت‌ها؛ و هر عامل مشابه دیگری که دادگاه مرتبط بداند.

بنابراین یک فعالیت واحد ممکن است در یک خانواده فوق‌العاده باشد و در خانواده‌ای دیگر عادی. یک کلاس هفتگی ممکن است به‌راحتی از درآمد والد و مبلغ جدولی قابل پرداخت باشد، در حالی که چند برنامه‌ی رقابتی برای فرزندی بااستعداد شاید چنین نباشد. پاسخ به ارقام خانواده‌ی شما بستگی دارد و به همین دلیل تعریف قانون از درآمد خود والد درخواست‌کننده آغاز می‌شود.

«لازم» و «معقول» در اینجا یعنی چه؟

هر هزینه‌ی ماده‌ی ۷، در هر دسته، با دو معیار ماده‌ی ۷(۱) سنجیده می‌شود. لازم بودن «با توجه به منافع عالیه‌ی کودک» سنجیده می‌شود. معقول بودن با توان مالی والدین و خود فرزند، و با شیوه‌ی خرج کردن خانواده برای فرزند پیش از جدایی سنجیده می‌شود. متن فدرال به «الگوی خرج خانواده پیش از جدایی» اشاره می‌کند و متن انتاریو به الگوی خرج والدین «برای فرزند در دوران زندگی مشترک». هر دو می‌پرسند آیا این از نوع هزینه‌هایی است که خانواده پیش‌تر می‌پرداخت، و آیا اکنون از عهده‌ی آن برمی‌آیند.

دادگاه می‌تواند فقط بخشی از یک هزینه را هم بپذیرد: ماده‌ی ۷(۱) از «تمام یا هر بخشی» از هزینه سخن می‌گوید.

هزینه چگونه میان والدین تقسیم می‌شود؟

اصل راهنمای ماده‌ی ۷(۲) این است که هزینه «به نسبت درآمد هر یک، پس از کسر سهم فرزند، اگر باشد» میان والدین تقسیم شود. درآمد برای این منظور با همان قواعد درآمدی بقیه‌ی دستورالعمل‌ها محاسبه می‌شود، با یک تعدیل: ماده‌ی ۳.۱ پیوست سوم (Schedule III) نفقه‌ی همسری را که به والد دیگر پرداخت می‌شود کسر می‌کند و درباره‌ی کمک‌هزینه‌ی همگانی نگهداری کودک (universal child care benefit) تعدیل‌هایی انجام می‌دهد.

اگر درآمد یکی از والدین ۹۰٬۰۰۰ دلار و دیگری ۶۰٬۰۰۰ دلار باشد، جمع درآمد آن‌ها ۱۵۰٬۰۰۰ دلار است؛ اولی ۶۰ درصد و دومی ۴۰ درصد هر هزینه‌ی خالص ماده‌ی ۷ را می‌پردازد. ماده‌ی ۷(۲) تقسیم به نسبت درآمد را «اصل راهنما» می‌نامد، پس این نقطه‌ی شروع برای هر هزینه‌ای است که دادگاه می‌پذیرد.

یارانه‌ها و کسورات مالیاتی مبلغ را چگونه تغییر می‌دهند؟

طبق ماده‌ی ۷(۳)، دادگاه «باید هر یارانه، مزایا یا کسورات یا اعتبارهای مالیاتی مربوط به هزینه، و هر امکان مطالبه‌ی» آن‌ها را در نظر بگیرد. اگر بخشی از هزینه‌ی نگهداری کودک یارانه دارد، فقط بخش بدون یارانه تقسیم می‌شود. اگر والدی که هزینه را می‌پردازد بتواند برای آن از کسر یا اعتبار مالیاتی استفاده کند، دادگاه به هزینه پس از این مزیت مالیاتی نگاه می‌کند. این آزمون «امکان مطالبه» را هم در بر می‌گیرد: والدی که می‌توانست یارانه یا اعتبار مالیاتی بگیرد و نگرفته، نمی‌تواند تمام قیمت را به گردن والد دیگر بیندازد.

یک استثنا وجود دارد. طبق ماده‌ی ۷(۴)، دادگاه هنگام تعیین هزینه‌ی ماده‌ی ۷، کمک‌هزینه‌ی همگانی نگهداری کودک یا امکان مطالبه‌ی آن را در نظر نمی‌گیرد.

هزینه‌های دانشگاه یا کالج چه می‌شود؟

تحصیلات پس از دبیرستان دسته‌ی جداگانه‌ای است، بند (e)، و لازم نیست فوق‌العاده باشد. دستورالعمل‌ها اقلام آن را فهرست نمی‌کنند، پس هر هزینه‌ای که والد مطالبه می‌کند، مانند هر هزینه‌ی دیگر، از نظر لازم و معقول بودن سنجیده می‌شود. سهم خود فرزند پیش از تقسیم باقی هزینه میان والدین کسر می‌شود (ماده‌ی ۷(۲))، و دستورالعمل‌های انتاریو وام، بورسیه و کمک‌هزینه‌ی تحصیلی فرزند را از چیزهایی نام می‌برند که بر هزینه اثر می‌گذارند. دستورالعمل‌های انتاریو والد پرداخت‌کننده را موظف می‌کنند که با درخواست کتبی، و حداکثر سالی یک بار، اطلاعات به‌روز درباره‌ی وضعیت هزینه‌های ماده‌ی ۷ و هر وام، بورسیه یا کمک‌هزینه‌ای که فرزند دریافت کرده و بر آن هزینه‌ها اثر دارد، ارائه دهد (بند (b) ماده‌ی ۲۵(۱) دستورالعمل‌های انتاریو).

بیشتر دانشجویان ۱۸ سال یا بیشترند، پس ممکن است بقیه‌ی محاسبه‌ی نفقه هم تغییر کند. ماده‌ی ۳(۲) به دادگاه اجازه می‌دهد برای فرزند بزرگسال همان روش جدولی را به کار برد یا، اگر آن روش نامناسب باشد، مبلغی بر پایه‌ی وضعیت، توان مالی، نیازها و شرایط فرزند و توانایی مالی هر یک از والدین تعیین کند. راهنمای ما درباره‌ی اینکه آیا نفقه‌ی فرزند در ۱۸ سالگی قطع می‌شود این قواعد را توضیح می‌دهد.

چه عواملی پاسخ را تغییر می‌دهد؟

• برنامه‌ی زمان والدین. بند (a) بر پایه‌ی هزینه‌ی نگهداری کودکِ والدی نوشته شده که بیشترِ زمان والدین (majority of parenting time) را دارد، یعنی بیش از ۶۰ درصد در طول یک سال (ماده‌ی ۲(۱)). اگر زمان والدین نزدیک به برابر باشد، مبلغ ماهانه به‌جای آن طبق ماده‌ی ۹ تعیین می‌شود؛ ببینید نفقه‌ی فرزند در زمان والدین مشترک چگونه تعیین می‌شود.
• درآمد بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ دلار. دادگاه ممکن است برای درآمد بالاتر از ۱۵۰٬۰۰۰ دلار مبلغ دیگری تعیین کند، اما هزینه‌های ماده‌ی ۷ همچنان اضافه می‌شود (بند (b)(iii) ماده‌ی ۴).
• سختی نامتعارف. اگر یکی از والدین یا فرزند در غیر این صورت دچار سختی نامتعارف (undue hardship) شود، دادگاه ممکن است مبلغ دیگری تعیین کند (ماده‌ی ۱۰)، اما اگر خانوار مدعی همچنان سطح زندگی بالاتری داشته باشد، درخواست رد می‌شود (ماده‌ی ۱۰(۳)).
• توافق یا حکم توافقی. والدین می‌توانند بر ترتیب دیگری توافق کنند و دادگاه می‌تواند آن را بپذیرد، اگر ترتیبات معقولی برای نفقه‌ی فرزند داده شده باشد (قانون طلاق، ماده‌ی ۱۵.۱(۷)؛ قانون حقوق خانواده، ماده‌ی ۳۳(۱۴)).
• ترتیبات ویژه به سود فرزند. اگر اموال یا ترتیبات دیگری از پیش به سود فرزند است، دادگاه می‌تواند در جایی که اعمال دستورالعمل‌ها ناعادلانه باشد از آن‌ها فاصله بگیرد (قانون طلاق، ماده‌ی ۱۵.۱(۵)؛ قانون حقوق خانواده، ماده‌ی ۳۳(۱۲)).
• محل زندگی والد دیگر. اگر خارج از کشور زندگی می‌کند، درآمدش چنان تعیین می‌شود که گویی در کانادا زندگی می‌کند و سهم او از همان درآمد محاسبه می‌شود؛ ببینید نفقه‌ی فرزند وقتی والد دیگر خارج از کانادا است.

یک مثال

برای مثال، شیرین و بابک را در نظر بگیرید که سال گذشته از هم جدا شده‌اند و در ریچموند هیل و نورث یورک زندگی می‌کنند. دو فرزندشان بیشتر وقت را نزد شیرین هستند. درآمد شیرین ۶۰٬۰۰۰ دلار و درآمد بابک ۹۰٬۰۰۰ دلار است و بابک مبلغ جدولی را برای دو فرزند می‌پردازد. شیرین سه هزینه‌ی ماده‌ی ۷ را مطالبه می‌کند: نگهداری پس از مدرسه در ساعات کارش، سالانه ۷٬۰۰۰ دلار؛ ارتودنسی دخترشان، ۶٬۰۰۰ دلار، که ۳٬۰۰۰ دلار آن را بیمه‌ی محل کار بابک می‌پردازد؛ و اسکیت نمایشی رقابتی پسرشان، سالانه ۹٬۰۰۰ دلار. هر دو فرزند شنبه‌ها هم به کلاس فارسی می‌روند، سالانه ۸۰۰ دلار.

نگهداری پس از مدرسه در بند (a) می‌گنجد. دادگاه به هزینه پس از هر یارانه و پس از کسر یا اعتبار مالیاتی که شیرین می‌تواند مطالبه کند نگاه می‌کند و هزینه‌ی خالص را ۶۰ درصد بر عهده‌ی بابک و ۴۰ درصد بر عهده‌ی شیرین می‌گذارد. ارتودنسی در بند (c) می‌گنجد: ۳٬۰۰۰ دلار بیمه‌نشده بیش از ۱۰۰ دلار است، پس بابک ۱٬۸۰۰ دلار و شیرین ۱٬۲۰۰ دلار می‌پردازند. اسکیت در بند (f) می‌گنجد، پس باید طبق ماده‌ی ۷(۱.۱) فوق‌العاده باشد. دادگاه ممکن است نتیجه بگیرد که ۹٬۰۰۰ دلار بیش از آن است که شیرین به‌طور معقول بتواند از درآمد خود و مبلغ جدولی بپردازد؛ استعداد پسر و خرج‌های پیشین هم به حساب می‌آید. کلاس فارسی ممکن است هزینه‌ای عادی شمرده شود که از مبلغ جدولی پرداخت می‌شود، یا هزینه‌ی فوق‌برنامه‌ی کوچکی که فوق‌العاده نیست. حکم هر هزینه و سهم هر یک از والدین را فهرست می‌کند (بند (e) ماده‌ی ۱۳). این نمونه‌ای فرضی برای توضیح مراحل است، نه پیش‌بینی نتیجه‌ی هیچ پرونده‌ای. خانواده‌هایی که می‌خواهند درباره‌ی چنین دعوایی به فارسی گفت‌وگو کنند، می‌توانند درباره‌ی کار ما با خانواده‌های فارسی‌زبان در تورنتو بخوانند.

والدین چه اشتباه‌هایی می‌کنند؟

1. این فرض که هر هزینه‌ی فرزند، هزینه‌ی ماده‌ی ۷ است. هزینه‌های معمول از مبلغ جدولی پرداخت می‌شود؛ فقط شش دسته‌ی فهرست‌شده مشمول ماده‌ی ۷‌اند.
2. اول ثبت‌نام، بعد پرسیدن. دفاع از معقول بودن برنامه‌ی گران‌قیمتی که بدون گفت‌وگو انتخاب شده دشوارتر است.
3. تقسیم قیمت ناخالص. یارانه‌ها، کسورات و اعتبارهای مالیاتی و سهم خود فرزند اول کسر می‌شوند (ماده‌ی ۷(۲) و (۳)).
4. مبهم گذاشتن حکم. جمله‌ای مانند «والدین هزینه‌های فوق‌برنامه را تقسیم می‌کنند» دعوای بعدی را دعوت می‌کند؛ بند (e) ماده‌ی ۱۳ انتظار دارد هزینه، فرزند و مبلغ یا نسبت مشخص شود.
5. نگه نداشتن رسیدها. مدرک مبلغ هر هزینه باید همراه صورت‌وضعیت مالی ابلاغ شود (قاعده‌ی ۱۳(۳.۱) آیین دادرسی خانواده)، و اجرای سهمی از هزینه با سابقه‌ی مکتوب بسیار آسان‌تر است.
6. به‌روز نکردن. هزینه‌هایی تمام می‌شوند و هزینه‌های تازه‌ای آغاز می‌شوند. دستورالعمل‌ها حق دریافت سالانه‌ی اطلاعات به‌روز را می‌دهند (بند (b) ماده‌ی ۲۵(۱))؛ تغییر در هزینه‌ها ممکن است تغییر حکم را توجیه کند، که در صفحه‌ی چگونه حکم نفقه را در انتاریو تغییر دهیم توضیح داده شده است.

این هفته چه کار کنید

1. هر هزینه‌ای را که اکنون برای فرزند می‌پردازید فهرست کنید و مشخص کنید هر کدام، اگر اصلاً، در کدام یک از شش دسته می‌گنجد.
2. رسیدها، صورت‌حساب‌ها، صورت‌های بیمه و هر مدرک یارانه یا مالیاتی مربوط به هر هزینه را جمع کنید.
3. یادداشت کنید خانواده پیش از جدایی برای این اقلام چه خرج می‌کرد، همراه با تاریخ‌ها.
4. اظهارنامه‌های مالیاتی و برگه‌های ارزیابی سه سال گذشته‌ی خود را جمع کنید، چون درآمد شما سهمتان را تعیین می‌کند؛ راهنمای ما درباره‌ی کدام صورت‌وضعیت مالی را باید ثبت کنید مدارک دیگر را فهرست می‌کند.
5. پیش از ثبت‌نام فرزند در برنامه‌ای پرهزینه، پیشنهاد کوتاه و کتبی‌ای با مبلغ و تقسیم پیشنهادی برای والد دیگر بفرستید.
6. اگر والد دیگر طبق حکم موجود سهمش را نمی‌پردازد، بخوانید دفتر مسئولیت خانواده چه کاری می‌تواند بکند.

پرسش‌های متداول

آیا مدرسه‌ی خصوصی هزینه‌ی ماده‌ی ۷ است؟

می‌تواند باشد، طبق بند (d)، اگر طبق ماده‌ی ۷(۱.۱) فوق‌العاده و طبق ماده‌ی ۷(۱) لازم و معقول باشد. سابقه‌ی خانواده با آن مدرسه، نیازهای فرزند و درآمد والدین همه اهمیت دارند. برنامه‌ی آموزشی‌ای که نیازهای خاص فرزند را برآورده کند صراحتاً در بند (d) آمده است.

آیا پیش از ثبت‌نام فرزند در یک فعالیت به رضایت والد دیگر نیاز دارم؟

دستورالعمل‌ها رضایت پیشاپیش را لازم نمی‌دانند، اما دادگاه به لازم و معقول بودن و خرج‌های پیشین خانواده نگاه می‌کند. حکم یا توافق‌نامه می‌تواند شرط رضایت خاص خود را اضافه کند. بدون رضایت، انتظار داشته باشید معقول بودن هزینه سنجیده شود.

آیا هزینه‌های ماده‌ی ۷ را می‌توان به‌صورت مبلغ ثابت ماهانه پرداخت کرد؟

بله، هزینه می‌تواند برآوردی باشد (ماده‌ی ۷(۱)) و حکم می‌تواند مبلغی تعیین کند. اگر مبلغ قابل تعیین نباشد، حکم می‌تواند به‌جای آن نسبت پرداخت هر یک از والدین را تعیین کند (بند (e) ماده‌ی ۱۳).

آیا فرزند باید در هزینه‌های دانشگاه سهمی بپردازد؟

دستورالعمل‌ها «سهم فرزند، اگر باشد» را پیش از تقسیم هزینه میان والدین کسر می‌کنند (ماده‌ی ۷(۲)). اینکه سهمی انتظار می‌رود یا نه، و چه مقدار، به توان مالی و شرایط فرزند بستگی دارد.

آیا خدمت آنلاین نفقه‌ی فرزند انتاریو می‌تواند هزینه‌های ماده‌ی ۷ را اضافه یا تغییر دهد؟

خدمت آنلاین انتاریو (Child Support Service) فقط در موارد محدودی نفقه‌ی فرزند را تعیین یا به‌روز می‌کند. این خدمت نمی‌تواند مبلغی را که شامل هزینه‌های تحصیلات پس از دبیرستان است دوباره محاسبه کند، و اگر هزینه‌های ویژه در حال تغییر باشند، نفقه را خودکار به‌روز نمی‌کند. چنین تغییراتی معمولاً از راه توافق یا دادگاه انجام می‌شود.

موسسه‌ی حقوقی سربازوطن در دعاوی نفقه‌ی فرزند و هزینه‌های ماده‌ی ۷، به فارسی یا انگلیسی، وکالت والدین را بر عهده می‌گیرد. با +1 (416) 628-2041 تماس بگیرید یا از طریق صفحه‌ی تماس با ما در ارتباط باشید.